Əmir Pəhləvanın əsəri əsasında ssenariləşdirilən, musiqisini isə dahi bəstəkar Xəyyam Mirzəzadənin bəstələdiyi bu ekran əsəri, xaricə gedib qayıtdıqdan sonra milli mənsubiyyətini, dilini və mentalitetini unudaraq özünü fransız kimi aparan Əlibala (Fərman Şəkili) adlı gəncin gülünc taleyindən və onun timsalında cəmiyyətdəki yadlaşma problemindən bəhs edir. Fransadan kəndə qayıdan Əlibalanın doğma adamları ilə yalnız fransızca danışmaq cəhdləri, onun evlənmək ərəfəsində olduğu nişanlısı (Səidə Quliyeva) və qohumları — anası (Zərnigar Ağakişiyeva), Atabala (Yaşar Nuri) və onun arvadı (Nuriyyə Əhmədova) arasında ciddi, eyni zamanda son dərəcə komik anlaşılmazlıqlara, tragikomik qarşıdurmalara yol açır. Vaqif Mustafayevin özünəməxsus kəskin satira, qara yumor və ironiya üslubunda ərsəyə gətirdiyi film, milli köklərdən uzaqlaşmağı, kor-koranə avropalaşma meyillərini və mənasız intellektual iddiaları ustad aktyorların təkrarolunmaz ifaları ilə kəskin tənqid atəşinə tutur. İstehsal edildiyi 90-cı illərin gərgin sosial-ictimai mühitini, cəmiyyətin mənəvi aşınmasını və "özünəbənzəmə" böhranını böyük ustalıqla əks etdirən bu ekran əsəri, bu gün də Azərbaycan kino tarixinin ən sevilən, aktual və fəlsəfi altqatlı klassik komediya nümunələrindən biri sayılır